मराठी चित्रपटांचा दर्जा हा आजकाल सुधारु लागला आहे, यात काही शंका नाही. तांत्रिकदृष्ट्या उत्तोमोत्तम अशा कलाकृती आता सादर होऊ लागल्या आहेत. ‘मराठी लोकच मराठी चित्रपट पहायला जात नाहीत’, असे नेहमीचे रडगाणे आजकाल ऐकू येत नाही. स्वतःच्या अकार्यक्षमतेचे खापर हे सामान्य मराठी लोकांवर फोडून पूर्वी कलाकार निमानिराळे होऊ पहात असत. आता त्यांच्या खिशात थोडे पैसे खुळखुळू… Continue reading मराठी चित्रपट सोहळा

शिवकर बापूजी तळपदे या मराठी संशोधकाने राईट बंधूंच्या आठ वर्षं आधी विमानाचा शोध लावल्याचा दावा काही लोकांकडून केला जातो. यासंदर्भातील माहिती ही मला काही वर्षांपूर्वी सर्वप्रथम एका ब्लॉगवरुनच समजली होती. पण आता शिवकर तळपदे यांच्या जीवनावर आधारीत एक हिंदी चित्रपट उद्या रिलिज होत आहे, तेंव्हा यासंदर्भातील माहितीस पुन्हा उजाळा मिळाला. मला स्वतःला मराठी असल्याचा प्रचंड… Continue reading विसाव्या शतकातील मराठी समाज

काल रात्री ‘स्टेम सेल्स’ संदर्भात माहिती पाहण्याचा योग आला. या विषयासंदर्भात मला थोडीफार कल्पना होती, पण त्या विषयाची पुन्हा एकदा काहीशी उजळणी झाली. मी काही या विषयातील तज्ञ नसल्याने मी देत असलेली माहिती ही पूर्णतः योग्य आहे, असे माझे म्हणने नाही. माझ्या बुद्धिला जे काही झेपलं, समजलं ते मी या लेखात देत आहे. तर ‘स्टेम… Continue reading स्टेम सेल्स

आज दुपारी सहज म्हणून टि.व्ही. लावला तेंव्हा त्यावर पानबुडीची माहिती लागली होती. शकडो टन वजनाची पानबुडी महिनोन्‌महिने समुद्राखाली लपून राहू शकते ही एक विशेषच गोष्ट म्हणावी लागेल. न्यूक्लिकर रिअ‍ॅक्टरच्या सहाय्याने पानबुडीस उर्जा पुरवली जाते. या न्यूक्लिअर रिअ‍ॅक्टरचा आकार केव्हढा असेल? तर केवळ एका डस्टबिन एव्हढा! रिअ‍ॅक्टरपासून मिळणार्‍या उर्जेच्या सहाय्यानेच समुद्रातील पाण्यामधून ऑक्सिजन वेगळा करुन मिळवला… Continue reading पानबुडी व मोटरबाईक

आज आज्जी-आजोबा आपल्या नातीला घेऊन प्राणिसंग्रहालयात गेले होते. त्यानिमित्त माझ्या स्वतःच्या अशा प्राणिसंग्रहालयासंदर्भातील (कित्ती मोठा शब्द!) काही आठवणी ताज्या झाल्या. मी लहान असताना आमचं जिथे घर होतं, तेथून अगदी जवळच प्राणिसंग्रहालय होतं. त्यामुळे वाघ-सिंहासहीत इतर विविध प्राण्यांचे आवाज हे आमच्या सवयीचेच होते. खासकरुन रोज सकाळी व संध्याकाळी त्यांचे आवाज हे कानावर पडत असत. त्याकाळी किंवा… Continue reading प्राणिसंग्रहालय

आज तसं लिहिण्यासारखं विशेष असं काही मनात नाही. ‘अनुदिनी’ या ब्लॉगच्या पत्त्याला स्मरुन रोज काहीतरी नवे लिहिण्याचा अट्टाहासही मला बाळगायचा नाही. पण आज नवीन वर्षाचा पहिला दिवस आहे, तेंव्हा काहीतरी लिहून या नवीन वर्षाचे स्वागत करायला हवे असं मनास वाटत आहे आणि म्हणूनच आत्ता हा लेख प्रपंच मांडला आहे. ‘वर्षांमागून वर्ष कशी निघून जात आहेत!?’… Continue reading नवीन वर्षाची सुरुवात

पुण्यामध्ये सार्वजनिक वाहतुकीचा किती बोजवारा उडला आहे, ते तर आपण पाहतोच. असंख्य दुचाकी रस्त्यावरुन नदीसारख्या वाहत असतात आणि खचाखच भरलेल्या बसमधून लोक जीव मुठीत धरुन प्रवास करत असतात. पुण्यामध्ये ‘मेट्रो’ जरी प्रस्तावित असली, तरी ती येईपर्यंत वाढलेल्या लोकसंख्यामुळे रस्त्यावरील ताण कमी होईल असे मला वाटत नाही. मुळात लोकांच्या सहनशक्तिचा अंत होत आहे का? हे पाहूनच… Continue reading पीएमपीचा गळका कारभार

लिआम निसन हा ‘अन्‌नोन’ या नावाप्रमाणेच रहस्यमयी अशा चित्रपटाचा नायक असून, त्याचा ‘टेकन’ हा सिनेमा मी यापूर्वी पाहिला आहे. त्यामुळे त्याचा हा चित्रपट नक्कीच वाईट नसणार याची मला खात्री होती. अपेक्षेप्रमाणे या चित्रपटाच्या कथेत रहस्य असून, ही कथा आपल्याला शेवटपर्यंत खिळवून ठेवते. ‘टेकन’ चित्रापटात लिआम निसन याने आपल्या मुलीची काळजी असलेल्या एका जबाबदार पित्याची भुमिका… Continue reading अन्‌नोन – चित्रपट

एकदा घरातून निघाल्यावर येणारं आव्हान स्विकारण्यास आपलं मन आपोआप तयार होतं …पायर्‍या उतरणं हाही कसा आपल्या मनातलाच एक कप्पा आहे! कित्तीदा या पायर्‍या चढल्या असतील, उतरल्या असतील!? प्रत्येक वेळी एक वेगळं कारण घेऊन… ‘कधितरी मला या पायर्‍यांचीही साथ सोडावी लागेल, पण त्याचा विचार अत्ताच ‘या मनाला’ करायचा नहीये, म्हणून ते अलगत स्वतःला दुसर्‍या विषयांकडे वळवतं.’… Continue reading हिवाळ्यातील परीक्षेत

आज सकाळी मला एक स्वप्न पडलं. त्यात कॉलेजने सगळ्या इव्हेंटचं अगदी बारिक-सारिक सविस्तर रेकॉर्डिंग केलं होतं. या रेकॉर्डिंगचं वैशिष्ट्य असं होतं की, मी आणि कोणीही त्यात शिरुन पुन्हा ते इव्हेंटचे दिवस आहेत तसे जगू शकणार होतो. जाग आली! स्वप्न संपलं! हे स्वप्न होतं हे समजल्यानंतर मनाला थोडीशी हुरहुर वाटली. सुंदर स्वप्नातून जाग आली की, बेकार… Continue reading माझ्या मित्राचे स्वप्न